نام و لقب از جمله عناصر دارای کارکرد بلاغی و ابزار قدرت در روایت فرق و مذاهب است که پیوسته مورد توجه میان هواداران و مخالفان فرق و مذاهب بوده است. از نخستین روزهای پدیدارشدن آیین وهابیت تا کنون، محمد بن عبدالوهاب و هوادارنش خودمختارانه از نام‌ها و لقب‌های مدح‌آمیز و مجاب‌کننده‌ای برای معرفی خود استفاده کرده‌اند که باعث می‌شود گروه‌های رقیب آنان اعتبارشان از دست بدهند.اهل سنت و جماعت، فرقه ناجیه و طائفه منصوره، دعوت اصلاحی، تابعان فقه حنبلی، سلفی و أثری از جمله نام‌ها و لقب‌هایی است که وهابیان برای معرفی خود برگزیده‌اند. این مقاله سعی دارد زمان آغاز، میزان رواج و هدف وهابیان از تسمیه به نام‌ها و القاب اهل سنت و جماعت، فرقه ناجیه و طائفه منصوره، دعوت اصلاحی، تابعان فقه حنبلی، سلفی و أثری را بکاود، ضمن آنکه توجهی اشاره‌وار به موضع اهل سنت منتقد وهابیت دراین‌باره داشته باشد. . . . . . . . . .
علی دوست، محمد و عبدالملکی، محسن. (1405). درنگی در تسمیه وهابیان به اهل سنت و جماعت، فرقه ناجیه، دعوت اصلاحی، حنبلی، سلفی و أثری. (e255974). مجله سراج منیر، ()، e255974
MLA
علی دوست، محمد، و عبدالملکی، محسن. "درنگی در تسمیه وهابیان به اهل سنت و جماعت، فرقه ناجیه، دعوت اصلاحی، حنبلی، سلفی و أثری" .e255974 ، مجله سراج منیر، ، 1405، e255974.
HARVARD
علی دوست، محمد، و عبدالملکی، محسن. (1405). 'درنگی در تسمیه وهابیان به اهل سنت و جماعت، فرقه ناجیه، دعوت اصلاحی، حنبلی، سلفی و أثری'، مجله سراج منیر، (), e255974.
CHICAGO
علی دوست، محمد و عبدالملکی، محسن، "درنگی در تسمیه وهابیان به اهل سنت و جماعت، فرقه ناجیه، دعوت اصلاحی، حنبلی، سلفی و أثری." مجله سراج منیر، (1405): e255974,
VANCOUVER
علی دوست محمد، عبدالملکی محسن. درنگی در تسمیه وهابیان به اهل سنت و جماعت، فرقه ناجیه، دعوت اصلاحی، حنبلی، سلفی و أثری. سراج منیر. 1405;():e255974.
