وهابیان با استناد به روایت «ان المیت لیعذب ببکاء اهله علیه» نتیجه گرفته اند گریه و عزاداری بر اموات، نه تنها جایز نیست بلکه موجب مُعذّب شدن میت می شود. این سخن آنان با تکیه بر دو عنصر «یعذب» و «بکاء» در این روایت است. این نوشتار با شیوه توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع معتبر اهل سنت، برداشت نادرست وهابیت از این روایت را آشکار ساخته است. بدین ترتیب که بکاء در این روایت به معنای مطلق گریه نیست بلکه مراد، نیاحه مذمومی است که با گلایه و شکایت از قضا و قدر الهی همراه باشد. در تفسیر «یعذب» نیز، وجود تعارض میان این روایت با آیه «و لا تزر وازرة وزر اخری» (انعام: 164)، باعث بروز بیش از 12 دیدگاه شده که بیشتر این آراء، با پذیرش معنای «نیاحه» برای «بکاء» است. البته برخی نیز در معنای «یعذب» تصرف کرده و آن را به معنای «اذیت شدن» دانسته اند که به نظر می رسد بهترین توجیه برای حل تعارض فوق، همین سخن است. در نتیجه نمی توان این روایت را مستمسکی برای عدم مشروعیت عزاداری قلمداد کرد. افزون بر اینکه روایت فوق، سماع موتی که مورد انکار بسیاری از وهابیان است، را اثبات می کند.