سماع موتی یکی از مسائل مبنایی درموضوع شفاعت و استغاثه است. برخی از سلفی ها با زیر سوال بردن سماع اموات، زیر بنای اموری هم چون شفاعت و استغاثه به اولیاء و صالحان را مورد خدشه قرار داده اند. مخالفان سماع، برای اثبات مدعای خویش به برخی از آیات قرآن استناد کرده اند. از میان متاخرین شمس الدین سلفی(افغانی) یکی از کسانی است که بیشتر به اثبات عدم سماع موتی بر اساس آیات قرآن پرداخته است. وی هشت آیه از قرآن را در اثبات مدعای خویش به عنوان موید می آورد که یا دلالت بر تشبیه کفار به اموات دارد و یا بیان معجزه ای است و یا اینکه سخن از استجابت معبودان دارد. این مقاله در صدد است با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به آیات قرآن کریم، به نقد دیدگاه مخالفان سماع بپردازد. در نتیجه ی این پژوهش روشن می شود عدم سماع کفار که در آیات قرآن اشاره شده است به معنای ظاهری آن یعنی شنیدن دلالت نمی کند. بلکه به معنای ثمره و غایت سمع و به معنای هدایت پذیری است.