مولفین و محققین بسیار به هنگام نقد و ردیه نویسی بر مباحث مختلف مطرح شده توسط ابن تیمیه و آثار او با مغالطات مختلف لفظی و معنوی و اشکالات و خطاهای بزرگ در اندیشه و روش علمی او مواجه می‌شوند. مسائلی که نشان میدهد او در نحوه فکر کردن و اندیشیدن نیز دچار اشکال و خطا‌ است. او در موارد متعددی به دلیل ابتلاء به مغالطات لفظی و معنوی توانایی صحیح فکر کردن را از دست داده و استنتاج سقیم و معیوب در مباحث مختلف داشته و به مخاطب خود با استفاده از مغالطه مطالب نادرست و غیر واقعی القاء نموده است. ابن تیمیه در آیه ولایت از چهار مغالطه 1.نشاندن غیر قطعی به جای قطعی 2.نشاندن غیر علت به جای علت 3.استقراء ناقص 4.حالات مختلف کلمه برای اثبات مقاصد خود بهره برده است. و در آیه هادی به مغالطه نشانده غیر قطعی به جای قطعی متوسل شده است. همچنین او در آیه تطهیر از چهار مغالطه 1.قرار دادن عرضی به جای ذاتی 2.اشتراک اسم 3. یکی کردن چند مسئله 4.تغییر در بخشی از کلام استفاده کرده و در آیه راکعین با مغالطه استقراء ناقص تفسیر مورد نظر خود را موجه جلوه داده است، همچنین در آیه مباهله به مغالطه قرار دادن عرضی به جای ذاتی تمسک کرده است. ابن تیمیه در آثار خود بسیار این مغالطات را انجام داده و اینگونه بسیاری از مطالب نادرست را اثبات و یا حقائق را انکار نموده است.