مسئلۀ «استشفاع از اموات» در پی قرائت وهابیت از توحید، به چالشی کلامی در جهان اسلام بدل شده است. این جریان با تأکید بر «شرک‌انگاری استشفاع»، دیدگاه خود را بر سه محورِ تحریف مفهوم عبادت، تحریف مفهوم ربوبیت و نفی امکان دعا ازسوی مردگان استوار می‌سازد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی-انتقادی و با تکیه بر منابع شیعی، به بررسی و نقد محور سوم، یعنی «غیرمقدور شمردن دعای اموات»، می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که استنادات وهابیت مبنی بر «انکار شنوایی درگذشتگان» و «انقطاع کامل اعمال پس از مرگ»، با دلالت‌های صریح آیات و روایاتِ امامیه مبنی بر بقای شنوایی و توانایی دعا و استغفارِ اولیا در عالم برزخ، سازگار نیست. در نهایت، با ابطال مبانی استدلالی وهابیت در این حوزه، مشروعیت طلب دعا از اولیای الهی تبیین و اثبات شده است.
