پژوهش پیشرو به بررسی تطبیقی دیدگاه ابنتیمیه و وهابیت در مسئلۀ طلب شفاعت میپردازد. در این راستا، ضمن تبیین هر دو دیدگاه، به نقاط اشتراک و افتراق آنها توجه شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که ابنتیمیه و وهابیت در حکم به جواز طلب شفاعت از زندگان و همچنین مشروعیت درخواست شفاعت در روز قیامت اتفاقنظر دارند. با این وجود، در خصوص طلب شفاعت از اموات در زمان برزخ، اختلاف فاحشی میان این دو جریان دیده میشود؛ بدینسان که ابنتیمیه معتقد است این نوع از طلب شفاعت در زمرۀ بدعتهای دینی قرار دارد، حالآنکه وهابیان، طلب شفاعت از اموات را مصداق شرک اکبر و موجب خروج از دایرۀ اسلام میدانند. این تفاوت دیدگاه، حاکی از آن است که مبنای وهابیت با ابنتیمیه در این مسئله تفاوت فاحش و بنیادین دارد. از اینرو باید گفت: این تفاوت اساسی، ضرورت بازنگری در تلقیهای رایج از نسبت وهابیت با اندیشههای ابنتیمیه را ایجاب میکند.
