این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل تطبیقی دیدگاه فقه حنفی و نگرش وهابیت نسبت به نذر، بهویژه نذرهایی که با نیت تقرب به خداوند انجام میشود و ثواب آن به ارواح اموات یا اولیای صالح اهدا میگردد، انجام شده است. طبق نظرات معتبر تمامی مذاهب اسلامی، از جمله فقه حنفی، نذر باید با هدف تقرّب به خداوند صورت گیرد. نتایج پژوهش نشان میدهد که در فقه حنفی، مشروعیت این نوع نذر و اعمال مشابه آن با نیّت تقرّب به خداوند مورد تأیید شرع است. درحالیکه علمای وهابی آن را شرک، غیرمشروع و در تضاد با اصول توحیدی خود میدانند. پژوهش حاضر، تفاوتهای مبنایی و رویکردی این دو دیدگاه را در زمینۀ نذر تبیین کرده و نشان داده است که اختلاف در برداشت از مفاهیم توحید، عبادت و مشروعیت اعمال عبادی، ریشۀ اصلی تعارض میان این دو نگرش فقهی و اعتقادی است.
