یکی از ویژگی‌های بسیار مهم وهابیت که به‌خوبی شناخته نشده است، نگاه خاص این گروه به آیات قرآن کریم است. آنچه ادعای وهابیت است و بسیاری آن را پذیرفته‌اند، ادعای نص‌گرایی و ظاهر‌گرایی وهابیت در مواجهه با آیات قرآنی است. اما با مراجعه به آثار وهابیت و نحوۀ برخورد آنان با آیات قرآن کریم، درمی‌یابیم که وهابیت، نه نص‌گرا و ‌ظاهرگرا، بلکه گروهی تأویل‌گرا و تحریف‌گراست. این منهج پس از شکل دادن به ساختار فکری ویژۀ خود که نتیجه‌ای جز تکفیر مسلمانان و کفر دانستن اسلام ندارد، با استفادۀ ابزاری از آیات قرآن کریم، درصدد اثبات تفکر خود بر آمده است. بدین‌صورت‌که در موضوعات مهمی، همچون توحید ربوبی و صفات خبری، که از نقاط اختلاف این طیف با مسلمانان است، به سراغ آیات متشابه می‌رود و به معنای اولیۀ الفاظ، بدون در نظر گرفتن محکمات قرآنی و عقیدۀ اسلامی، تمسک می‌کند و زمانی که به نصوص محکم می‌رسد، ظاهر آیات و نصوص قرآنی را انکار می‌کند و دست به تأویل معنا و تحریف این آیات می‌زند.