محمد ناصرالدین البانی با استناد به آیاتی مانند توبه:۱۲۲، اسراء:۳۶ و حجرات:۶، خبر واحد را در مسائل اعتقادی حجت میداند و معتقد است همانگونه که خبر واحد در احکام قابل اخذ و عمل است، در عقاید نیز میتوان بدان استناد و استفاده است. وی در کتاب «الحدیث حجة بنفسه» این دیدگاه را تشریح کرده است. اما واقعیت آن است که آیات مورد استناد البانی، ادعای وی را اثبات نمیکند: آیه توبه تنها به حجیت نظر فقهای آگاه اشاره دارد، آیه اسراء اساساً از تمسک به ظنّیات (ازجمله خبر واحد) در عقاید نهی کرده، و آیه حجرات نیز فاقد مفهوم مخالف قابل استناد است؛ بنابراین ادعای البانی در اعتباربخشی مطلق به خبر واحد در عقاید با چالشهای جدی مواجه است.
