نام و لقب ازجمله عناصر دارای کارکرد بلاغی و ابزار قدرت در روایت فرق و مذاهب است که پیوسته توجه هواداران و مخالفان فرق و مذاهب را به خود جلب کرده است. بر پایه همین قاعده از نخستین روزهای پدیدارشدن آیین وهابیت تا کنون، محمد بن عبدالوهاب و هوادارنش خودمختارانه از نامها و لقبهای مدحآمیز و مجابکنندهای برای معرفی خود استفاده کردهاند. «اهل‌سنت و جماعت»، «فرقۀ ناجیه و طایفۀ منصوره»، «دعوت اصلاحی»، «تابعان فقه حنبلی»، «سلفی» و «أثری» از جمله نامها و لقبهایی است که وهابیان برای معرفی خود برگزیدهاند. این مقاله سعی دارد زمان آغاز، میزان رواج و هدف وهابیان از نام‌گذاری به نامها و القاب یادشده را بکاود و موضع منتقدان وهابیت را نیز یادآور شود.
عبدالملکی، محسن و علی دوست، محمد. (1403). درنگی در نام‌گذاری وهابیان به «اهل‌سنت و جماعت»، «فرقۀ ناجیه»، «دعوت اصلاحی»، «حنبلی»، «سلفی» و «أثری». مجله سراج منیر، 14(53)، 29–51.
MLA
عبدالملکی، محسن، و علی دوست، محمد. "درنگی در نام‌گذاری وهابیان به «اهل‌سنت و جماعت»، «فرقۀ ناجیه»، «دعوت اصلاحی»، «حنبلی»، «سلفی» و «أثری»"، مجله سراج منیر، 14، 53، 1403، 29–51.
HARVARD
عبدالملکی، محسن، و علی دوست، محمد. (1403). 'درنگی در نام‌گذاری وهابیان به «اهل‌سنت و جماعت»، «فرقۀ ناجیه»، «دعوت اصلاحی»، «حنبلی»، «سلفی» و «أثری»'، مجله سراج منیر، 14(53), pp. 29–51.
CHICAGO
عبدالملکی، محسن و علی دوست، محمد، "درنگی در نام‌گذاری وهابیان به «اهل‌سنت و جماعت»، «فرقۀ ناجیه»، «دعوت اصلاحی»، «حنبلی»، «سلفی» و «أثری»." مجله سراج منیر، 14 53 (1403): 29–51,
VANCOUVER
عبدالملکی محسن، علی دوست محمد. درنگی در نام‌گذاری وهابیان به «اهل‌سنت و جماعت»، «فرقۀ ناجیه»، «دعوت اصلاحی»، «حنبلی»، «سلفی» و «أثری». سراج منیر. 1403;14(53):29–51.
